Last stop; Sydney

De afgelopen week hebben we ons goed vermaakt in Sydney! Bij aankomst op het vliegveld kregen we van een lief stel kaartjes aangeboden waarmee we een week lang gratis kunnen reizen door de stad. Dit hebben wij natuurlijk niet afgeslagen!!

We hebben een stadsappartement gehuurd in de wijk Kings Cross. Vanuit hier hebben we afgelopen week de stad goed verkent.

We zijn begonnen met de botanische tuinen van waaruit we een mooi uitzicht hadden over en de harbour bridge en de opera house. Een heel mooi plaatje! ‘s Avonds hebben we een hapje gegeten en een drankje gedronken met een aantal mensen die we tijdens de trip naar kangaroo island hebben ontmoet, zeer gezellig!! De volgende dag zijn we met de ferry naar Manly gevaren. Dit is voor veel sydneyers de plek om even te ontsnappen aan de stad en te genieten van zon, zee en strand. Wij hebben vooral gekeken naar hoe zij hier aan genieten en zijn daarna begonnen met een wandeling van Manly langs de kust naar de spit bridge. Een wandeling langs mooie baaitjes, geheime strandjes en door de bossen van Sydney.

Wat je natuurlijk ook gedaan moet hebben als je in Sydney bent, de blue mountains. Wij zijn hier met de trein naar toe gegaan. Bij aankomst hebben we natuurlijk eerst de 3 sisters bewonderd. Helaas was het in de ochtend niet het mooiste uitzicht omdat de zon zich verstopte. Via de giant steps zijn we naar de valley gelopen en het waren ook giant steps. Een zeer steile trap met delen waarbij de treden niet bedekt zijn en je de afgrond order je ziet. Ik (Hesther) vond dit toch wel redelijk eng. Toen ik ook nog bijna uitgleed op een trede brak heel even paniek uit, maar na mijzelf even ferm te hebben toegsproken zijn we toch doorgegaan. En dit bleek een goede beslissing want daarna hebben we alleen maar moois gezien. Aan het einde van de wandeling brak de zon ook door en hebben we de 3 gezusters ook nog in zonlicht mogen bewonderen.

Na een aantal uistapjes buiten de stad was het tijd om de verschillende wijken in de stad te bekijken. Balmain, Newtown, Kilibiri, the Rocks, Darlinghurst, Bondi, Kings Cross. Stuk voor stuk unieke plekken binnen 1 stad, wat een diversiteit!

De laatste dag hebben we passief getennist door een dag naar het Apia tennistoernooi te gaan. We hebben hier de hele dag genoten van mooi tennis; Li Na vs Makarova, Kuznetsova vs Zvonareva, Azarenka vs Voegele. Klap op de vuurpijl was Schiavone vs Stosur, met name omdat Stosur australische is en daarmee voor het publiek de lieveling. Na een mooie partij trok Schiavone de partij naar zich toe. De dag en onze reis hebben we afgesloten met misschien wel de beste sushi ooit en een lekker drankje!

En dat was de laatste dag in Sydney, Australie en van onze reis. Op 31 oktober zijn we begonnen aan een avontuur waar we 1,5 jaar lang ons op verheugd hebben en wat is het fantastisch geweest!! Genoten van het mooie land, de tijd samen en de mensen die we hebben ontmoet. Dit is een ervaring die niemand ons kan afpakken! We hebben nu nog een paar uurtjes te gaan totdat de 26 uur durende terugvlucht (oef) begint. Wij zien jullie in Nederland!

Liefs

Hesther & Thijs

Feestdagen in Tasmanië

Kerst hebben we gevierd met onze Tasmaanse surrogaat familie in Leven Canyon. Wat een gastvrijheid op een ontzettend mooie plek in Tasmanie. Een mooie canyon aan de Leven rivier, met veel groen en uitzicht op de Black Bluff berg. Hier hebben we onze kerst gevierd met de familie Damen. Zoals al in een eerder verhaal gezegd zijn de Damens van origine van Nederlandse afkomst. Opa en oma, zoals de kleinkinderen ze nog noemen, zijn in ’53 naar Australië geïmmigreerd. Hier hebben ze, zoals een goed katholiek gezin betaamd, 9 kinderen gekregen. Omdat ‘opa’ en ‘oma’ zelf de Engelse taal goed onder de knie moesten krijgen zijn de kinderen met de Engelse taal opgevoed, tot spijt van hun want ze hadden graag wat meer Nederlands mee willen krijgen. De oudste 5 kinderen kunnen nog een beetje Nederlands verstaan, maar tegen de tijd dat de jongste 4 kinderen geboren werden was het Engels van de ouders al stukken beter met als gevolg dat zij geen Nederlands hebben geleerd. Ondanks dat zijn het wel echte ‘kaaskoppen’. We hebben een heerlijke kerst met ze gevierd met om te beginnen op christmas day een kerstontbijt, met nog een kleine Nederlandse traditie wat ze van huis uit hebben meegekregen; beschuit met hagelslag. Na het ontbijt hebben Thijs en ik een wandeling gemaakt waar de man des huizes een jaar aan heeft gewerkt, een trap van 697 treden door het regenwoud naar een waanzinnig uitkijk over de Leven canyon. Wij vonden het heel mooi, de kuitjes wat minder ;-). Bij terugkomst was het tijd voor het kerstdiner, een traditionele met ham, kalkoen en eindigen met plumpudding, custard en verse frambozen. Heerlijk!!

Tweede kerstdag zijn we op tijd vertrokken aangezien we nog een aantal dingen op het lijstje hadden staan voordat we de 30e de camper in zouden leveren. Na afscheid te hebben genomen zijn we op pad gegaan naar Lake St. Clair. Wederom een heel mooi stuk natuur op dit prachtige eiland. Helaas was het hier koud en we hadden graag willen wandelen naar mount rufus,maar we hebben bij het pakken van onze tassen niet echt gerekend op het koude weer. Daarom zijn we doorgereden naar Mount Field national park. Hier hebben we wel een mooie wandeling kunnen doen langs een aantal mooie watervallen en bomen van rond de 79 meter hoog. Na lekker gewandeld te hebben zijn we doorgereden naar New Norfolk voor een overnachting. De volgende dag hebben we onze tickets opgehaald voor het nieuwjaarsfeest bij de taste festival en hebben we eigenlijk niet zo veel gedaan. Eve lekker rustig aan doen na in twee weken bijna 2100 km te hebben afgelegd is ook wel eens lekker, het is en blijft natuurlijk vakantie!

De dag voordat we de camper in moeste leveren zijn we naar Fortescue Bay gereden voor een laatste wandeling naar Cape Hauy. Een pittige, maar zeer mooie wandeling langs een van de mooiste stukken kust die we ooit hebben gezien. Eigenlijk was het de Great ocean road in het klein. Aparte rotsformaties en een mooie zee zorgen voor mooie plaatjes.

De 30e is de camper ingeleverd en zijn we naar ons hostel in Hobart gegaan. Deze dag heb ik, Hesther, aan het einde van de dag een klein verwen momentje voor mijzelf gehad, bezoekje aan de kapper.

Oudejaarsdag zijn we naar de wereldberoemde Salamanca market geweest in Hobart, een markt waar plaatselijke producten worden verkocht en mensen hun kunsten laten zien. Een zeer kleurrijke en mooie markt! Het nieuwe jaar hebben we ingeluid bij de taste festival. Dit is jaarlijks rond oud en nieuw en is en festival waar wijnboeren en restaurants hun lekkernijen aanbieden. Je kunt overal voor een kleine prijs een gerechtje halen en wijnen proeven. Dit hebben wij gedaan onder het genot van een fles Tasmaanse bubbels die we open hebben geplopt en onder het genot daarvan om 12 uur het nieuwe jaar ingeluid met op de achtergrond een vuurwerkshow in de haven.

De eerste dag in het nieuwe jaar hebben we rustig aan gedaan en zijn we nog samen met Ashley Damen, kleindochter van de Nederlandse opa en oma, naar de taste geweest. Even gezellig gekletst en gegeten. En toen was het einde van Tasmanie daar. Wat een mooi en verassend eiland met veel diversiteit. Zo jammer dat veel buitenlandse toeristen/backpackers dit eiland links laten liggen terwijl hier zoveel moois te zien en te doen is. Wij raden het iedereen in ieder geval aan!

En nu zijn we net aangekomen in Sydney in ‘ons’ appartementje. Hier gaan we de komende week, die helaas de laatste zal zijn van onze trip, onszelf vast en zeker goed vermaken.

Tassie in ons shackie!

Bij aankomst in Hobart hebben we ons campertje opgepikt, een Toyota Spacia waar we met zijn 2-en voorin kunnen zitten en daarachter ligt ons huisje. Het is een volledig uitgeruste camper inclusief matras en donsen dekbed, koud zullen we het dus niet krijgen! Daarnaast is het voorzien van alle gemakken die je als kampeerder nodig hebt, dit betekent ook een toilet die wordt meegeleverd in de vorm van een schep. Want mocht je wild willen kamperen dan moet je je eigen toilet graven. Hier hebben wij nog geen gebruik van hoeven maken. We hebben ons campertje de koosnaam shackie gegeven en shackie heeft ons de afgelopen week al langs mooie plekken gereden.

We zijn Tasmanie begonnen in Port Arthur. Dit is de plek waar criminelen die een tweede vergrijp hadden gepleegd in de kolonie, dus Australië, naartoe werden gestuurd voor minimaal 7 jaar. Dit speelde van 1830 tot 1877 en in totaal hebben 12.500 veroordeelden hier gezeten. Zo op het oog, met een zonnetje aan de hemel een hele mooie plek, een mooi Engels dorp aan de kust. Maar als je leest en ziet wat er zich af heeft gespeeld en hoe mensen hier hebben geleefd praat je wel anders. Nu is het een soort van openluchtmuseum waar goed visueel is gemaakt hoe het er in die tijd aan toe ging. Weer een mooie geschiedenisles!

Na Port Arthur zijn we naar Coles Bay gegaan met als doel om een wandeling te maken door Freycinet national park. Helaas regende het de volgende dag, of zoals ze hier noemen showers, en vielen deze plannen letterlijk in het water. Daarom maar doorgereden naar het noordoosten van het eiland, hier is de Bay of Fires. Een mooie kustlijn, alleen ook hier was het weer slecht en dan is het toch minder mooi en kun je er minder van genieten. De rest van de dag hebben in de auto gezeten tot we in Launceston een slaapplek hebben gevonden.

Vanaf de aankomst in Launceston hebben we de afgelopen dagen alleen maar goed weer gehad, en absoluut niet koud waar anderen ons voor hebben gewaarschuwd. Rondom Launceston hebben we de volgende dag twee wandelingen gemaakt, een bij de Tamar valley. Dit is een wetland met veel water en de daarbij behorende vogels en reptielen. Mooi om te zien maar niet bijzonder. De tweede wandeling was van andere aard, net buiten het centrum van de stad is de Cataract Gorge, hoge kliffen langs de South Esk river. Een mooie en heftige wandeling waar de kuitjes weer goed getraind zijn. Wel apart om de natuur op deze manier zo dicht bij een stad te zien.

Na deze wandelingen zijn we doorgereden naar Longford om te overnachten en meer niet. Wel een hele mooie camping waar we aan de rivier hebben gestaan. Vanaf Longford zijn we richting Cradle Mountain national park gegaan, maar voordat we daar aan kwamen eerst nog een wandeling door de bossen naar Liffey Valley. Hierna doorgereden naar het park. We hebben tot op heden ontzettend veel geluk met het weer, nadat we de oostkust hebben we verlaten hebben wel alleen nog maar goed weer gehad. Veel zonuren bij een aangename temperatuur. Met name voor onze dag in Cradle Moutain national park zeer belangrijk. Gemiddeld regent het hier 7 van de 10 dagen, is het bewolkt 8 van de 10 dagen, het sneeuwt 54 dagen per jaar (ongeacht welk seizoen) en de zon schijnt de hele dag maar eens in de 10 dagen. En laten wij nu juist net deze dag hebben uitgekozen om te wandelen. Het was perfect! We zijn begonnen met een wandeling om het Dove Lake, deze ging over in een steile beklimming naar Marions lookout. We hebben hier van 1223 meter hoogte het park kunnen overzien, fantastisch! Oké, de weg er naartoe was ik (Hesther) misschien wat minder enthousiast. Maar met het nodige gevloek en getier heb ik de top behaald. Weer een overwinning op mijzelf :-). De weg naar beneden zijn we weer aangesloten bij een andere wandeling naar Ronny’s Creek. Op deze wandeling zijn we verscheidene mensen tegengekomen die aan het begin stonden van de overland track waar dit park bekend om staat. Dit is een wandeltocht van 5-7 dagen waarin je 85 km aflegt van het noorden van het park naar het zuiden, Lake St. Clair. Dit klinkt heel mooi, maar als je ziet wat ze allemaal mee hebben. We kwamen een man tegen die naast eigen kleren en slaapspullen ook drinken en eten voor hem en zijn vrouw meedroeg. In totaal zo’n 28-30 kg, wij doen het ze in ieder geval niet na. Op de terugweg naar de camping hadden we het erover hoe mooi de dag was geweest en ik (Hesther) zij dat de dag helemaal perfect zou zijn als we ook een wombat tegen zouden komen. Dit nog niet gezegd of Thijs denkt een walibi te zien, die een wombat blijkt te zijn. De dag is dus perfect geëindigd, en op de camping werden we nog getrakteerd op een walibi met kind die rondom ons campertje aan het eten waren. En voor onze ogen kroop het kleine walibitje bij zijn moeder in de buidel, ohhhhhhh!!

De volgende dag wakker geworden met harde kuiten en de nodige spierpijntjes op weg naar het noordwesten, Stanley. Hier is niet veel te doen anders, er is een bezienswaardigheid; the Nut. Een grote platte steile pukkel aan zo’n beetje het meest noordelijke punt van Tasmanie aan de kust. Deze konden we naar boven per stoeltjeslift of een wandeling van 430 meter. Jonge honden als we zijn gaan we natuurlijk lopend, met een stijgingspercentage van ongeveer 30% hebben we de 430 meter gelopen. De benen vonden dit wat minder, maar het was het waard! Bovenop konden we genieten van een mooi 360 graden uitzicht. Vanuit Stanley zijn we doorgereden naar Wynyard om te overnachten, onderweg hebben we een wilde Tasmanian devil gezien. Dit is zeer bijzonder, door een bepaalde ziekte zijn er nog weinig wilde duiveltjes. De meeste zijn te vinden in reservaten of dierentuin. Bij aankomst op de camping in Wynyard zagen we een brochure liggen voor het spotten van fairy pinguïns. Deze komen in Tasmanie aan de kust voor en komen na zonsondergang uit zee om hun kroost te voeden. Het spotten wordt veel gedaan en is inmiddels zeer toeristisch en daardoor prijzig. De persoon waarmee wij het deden doet het vrijwillig en wilde alleen een donatie van ons ontvangen wat naar de stichting gaat voor de pinguïns. Dit hebben we ‘s avonds gedaan en wat fantastisch, rondom 10 uur kwamen ze uit de zee en het zijn niet pinguïns zoals wij ze kennen. Wel zwart/wit, maar ze zijn niet groter dan 30 cm en de pootjes zijn niet hoger dan 1 cm, zo schattig!

En nu zitten we weer ff te internetten op kerstmiddag bij de Mac, aangezien dit de enige plek is waar we kennelijk gratis kunnen internetten. We gaan vanuit hier op weg naar Loongana, hier gaan we kerst vieren bij Stephen en Maryanne en hun vrienden en familie. We hebben ze ontmoet aan het begin van de trip in Airlie beach en zij hebben een cabin waar wij met ons campertje in de voortuin kunnen staan. Zometeen eerst naar de bottleshop om bier en wijn in te slaan, want we kunnen kerstmiddag natuurlijk niet alcoholvrij aan ons voorbij laten gaan ;-). Allemaal een hele fijne kerst!

Grampians, Great Ocean Road & Melbourne

Na Adelaide te hebben verlaten zijn we richting the Grampians gereden, een national park dat niet alleen bekend staat om zijn mooie natuur maar ook om de aboriginals die van oudsher de bewoners zijn. We hebben een hostel geworden in het dorp Halls Gap, een dorp met 281 inwoners. Niet veel, maar in de piek groeit dit uit tot 6281. Ze hebben namelijk 6000 bedden voor toeristen. Gelukkig waren deze er niet terwijl wij er waren!
We hebben hier een aantal mooie wandelingen gemaakt, die ons langs een verschillende highlights heeft gebracht. In de eerste plaats de balconies, ook wel de ‘jaws of death’ genoemd. Daarnaast de MacKenzie falls, een mooie wandeling naar een waterval. Helaas had het niet heel heftig geregend in de laatste periode, maar we hebben nog wel mooie plaatjes kunnen schieten. Hoogtepunt van de dag was de wandeling naar de top van mount zero. Dit was niet een wandeling over gebaande paden, het was letterlijk een beklimming over de rotsen die samen de berg vormen. Wel ff lekker om een workout op deze manier te krijgen. En aan de top werden we beloond met een fantastisch uitzicht over het park! Tussen de wandelingen door hebben we ook een aantal shelters bezocht waar nog originele tekeningen te vinden zijn van de aboriginals. We hadden hier zelf wel wat meer van verwacht, maar toch mooi om te zien.
‘s Avonds hebben we onszelf getrakteerd op een pizza in het plaatselijke cafeetje.
De volgende dag hadden we nog niet genoeg van het wandelen en hebben we voor vertrek naar de Great Ocean Road nog een pukkel beklommen, the Pinnacle! Dit was wel heftig na de vorige dag een aantal wandelingen te hebben gedaan, maar wederom de moeite waard! En vanuit daar naar de Great ocean road.

Op de weg naar de Great ocean road kwamen we een mooi verkeersbord tegen ter waarschuwing dat de komende km’s kangoeroes uit de bosjes kunnen schieten, en die moet je natuurlijk genomen hebben als je in Australië bent. Nog geen 100 meter na het schieten van de foto schoten er in een keer twee kangoeroes uit de bosjes. Met zo’n 80 km/uur is dit geen pretje, Thijs zat in een keer weer rechtop en met twee handen aan het stuur :-).

De verdere rit naar de Great Ocean Road is helemaal goed verlopen en wat een mooie rit! Voordat we naar onze slaapplek in Port Campbell gingen hebben we een aantal wereldwonderen aanschouwd zoals de Bay of Islands, de grotto en de Arch. In de avond hebben we bij zonsondergang de lorch ard gorge, de Gibson steps en uiteindelijk de 12 apostels bekeken (onder het genot van een Pinot Grigio van Lindemans). Je hebt het al zo vaak gezien op plaatsjes of foto’s van anderen, maar er zelf zijn is toch een ander verhaal!
Onze overnachting was op een camping, we vonden de cabins te duur dus hebben we voor good old times nog een laatste keer in de auto geslapen. Hadden we toch beter een cabin kunnen huren. In het zuiden van Australië is het toch een paar graadjes kouder en met name ‘s nachts. Wat hebben wij het freaking koud gehad! Gelukkig vinden we elkaar na 6 weken 24/7 nog steeds heel lief dus hebben we elkaar geprobeerd goed warm te houden.

Overdag hebben we nogmaals de highlights van de Great ocean road gedaan en zijn we naar Torquay gereden voor een laatste overnachting voordat we in Melbourne zouden aankomen. Hier de volgende dag zoals altijd een cappuccino to go gehaald, omdat ze hier altijd ladingen cacao poeder er over gooien zeggen wij altijd zonder cacao. Nu ook, krijgen we te horen; ‘dus je wilt een latte?!’ Sinds wanneer is cappuccino alleen cappuccino wanneer er cacao over heen gegooid is?! Ze moeten het vak van barista nog iets meer eigen maken.

Dinsdag zijn we dan aangekomen in Melbourne. Het voelde een beetje als het einde van de vakantie, omdat we na 6 weken en 6378 km afscheid hebben moeten nemen van de auto die ons de afgelopen tijd langs heel veel mooie plekken heeft gebracht. Maar gelukkig hebben we nog (maar) 3,5 week te gaan!

We hebben de auto uiteindelijk 1 dag eerder ingeleverd om iets langer van Melbourne te genieten en dit is een goede beslissing, wat een fantastische stad! Genoeg te zien en te doen, mooie koffietentjes, genoeg restaurants en café’s die super zijn aangekleed, heerlijk om weer even in de stad te zijn! We zijn begonnen met een bezoek aan het immigratiemuseum, op een toegankelijke manier hebben we kennis gemaakt met het immigratie verleden van Australië. Hierbij was een speciale tentoonstelling m.b.t. Britse kinderen die tot de jaren ’50 naar Australië werden gestuurd ‘to populatie the country with good white stock’. Als je de quotes leest en hoort van enkele kinderen die nu nog in leven zijn dan is dit geen pretje geweest. Kinderen werd verteld dat hun ouders overleden waren of dat ze naar familie werden gestuurd overzees, geen van alles waar. Een mooie maar heftige tentoonstelling!

Verder hebben we de afgelopen dagen de verschillende wijken van Melbourne verkent, Fitzroy, Toorak, South Yarra, Prahran en St. Kilda. Wat een verscheidenheid, je gaat van de meer hippie en alternatieve wijk naar het sjieke deel van de stad. Tijdens deze wandelingen hebben we, als fanatieke tennissers natuurlijk ook nog even, het sportpark aangedaan waar jaarlijks de Australian Open wordt gespeeld. We hebben geprobeerd om een wildcard te krijgen voor het toernooi dat over een paar weken start, maar helaas we hebben het hoofdtoernooi niet gehaald ;-). Wel leuk om hier even rond te lopen en met name de jonge talenten te zien spelen. Helaas hebben we niet de Rod Laver Arena, het centre court van het tennispark, mogen zien. Volgende keer wellicht.

De laatste dag hebben we het Melbourne museum bezocht waar we wat geleerd hebben over de historie van de stad Melbourne en weer meer te weten zijn gekomen over het menselijk lichaam en hoe de hersenen werken. Wederom interessant maar niet zo mooi als het immigratiemuseum. Gisteravond nog even een lekker hapje gegeten, natuurlijk vergezeld van een drankje! En zo zit Melbourne er al weer op! Zo dadelijk worden we opgehaald om per bus naar het vliegveld te gaan en naar Tasmanie te vliegen. Hier staat een campertje op ons te wachten waar we de komende twee weken het eiland mee gaan verkennen. We’ll keep you posted!

Adelaide en omgeving

Wat zijn we verwend door onze ‘vrienden’ van Lindemans. Heerlijke wijnen mogen proeven waarbij het hoogtepunt de rode wijnen van 65 dollar per fles waren, alsof er een ‘engeltje over je tong plast’! Aangezien we nog een paar weken moeten, hebben we het bij proeven gelaten. Na 14 wijnen, een moscato en een port te hebben geproefd hebben we Lindemans vriendelijk bedankt en met ze afgesproken dat we van nu af aan alleen nog Lindemans drinken.

De afgelopen week hebben we in Adelaide en omgeving doorgebracht. Deze stad is niet zo heel groot. Het hostel waar we verbleven was niet in het centrum, maar in de buitenwijk Glenelg in een mooi victoriaans pand, een goede keus. Een levendige buurt met genoeg winkels, restaurants, pubs, en op loopafstand van het strand. Afgelopen zaterdag zijn we met een tour naar de Barossa valley geweest, een groot wijngebied waar veel Australische wijnen vandaan komen. Aangezien we allebei volop wilden proeven van de wijnen hebben we dit met een georganiseerde tour gedaan. Geen gedoe over wie de Bob is ;-). We zijn naar 4 wijnhuizen geweest, Richmond Grove, Jacobs Creek, Seppeltsfield en Kies, waarvan de eerst 3 voor de lunch ;-). De wijnen van Jacobs Creek vonden wij het lekkerst en de port van Seppeltsfield is heerlijk! De andere wijnen vielen tegen, net zoals de Californische wijnen vorig jaar naar onze mening te zuur.

Afgelopen maandag zijn we voor 3 dagen naar Kangaroo island vertrokken, wederom met een georganiseerde tour aangezien dit toch veruit het goedkoopst is. Maandagochtend om 6:45 begon de dag en maakten we kennis met de groep. Een leuke en gezellige groep mensen, een mooi gemêleerd gezelschap met zowel backpackers als lokale Australiërs. Toch belangrijk wetende dat je de komende 3 dagen samen door gaat brengen En wat is Kangaroo island mooi!!! Hoeveel variëteit kan een klein eiland te bieden hebben?!

Na aankomst op het eiland zijn we eerst naar het hoogste punt van het eiland gereden, Prospect Hill, om uit te kijken over het eiland. Vanuit hier zijn we naar de plaatselijke honey farm geweest om honing te proeven en te lunchen. Daarna naar het noorden van het eiland, Stokes Bay, waar we up close and personal kennis hebben gemaakt met de pelikaan. Bijzonder dier waar we op nog geen 2 meter afstand van zijn geweest. De eerste nacht hebben we in een 50.000 sterren hotel geslapen, letterlijk onder de sterrenhemel hebben we de nacht doorgebracht in een ‘swag’. Dit is een soort slaapzak van canvas met een ingebouwde matras waar je in ligt met een slaapzak, net als een coconnetje. ‘s Ochtends zijn we wakker geworden met de kangoeroe’s en de walibi’s om ons heen, hoe bijzonder! Op Kangaroo island leven kangoeroe’s die niet bang zijn voor mensen en die je redelijk dichtbij laten komen. Je moet dit wel doen door het spelletje “annemaria koekoek”. Lopen wanneer ze grazen en doodstil staan wanneer ze naar je kijken.

De tweede dag zijn we naar Seal Bay geweest, hier komen de zeeleeuwen om uit te rusten nadat ze 3 dagen en nachten hebben gejaagd. Wat een mooi plaatje geeft dit! Als een groep bij elkaar blijven zorgt ervoor dat de zeeleeuwen je niet te pakken krijgt. En dan komt er in een keer een baby zeeleeuw op je af en gaat op nog geen meter afstand van je af liggen en kijkt je recht in de camera aan. Dit is ons overkomen, dit was zelfs voor onze gids bijzonder!

Na Seal Bay zijn we doorgereden naar Kelly Hill cave, een limestone grot. Hier hebben we diverse stalagtieten en stalagmieten gezien, waarvan een hele mooie; een stalagtiet in de vorm van een been van een ballerina. Na de grot kwam een stuk actie, sandboarden in Little Sahara. Hele hoge zandduinen waar we vanaf zijn gegaan met boards, als kleine kinderen zo blij! Wat een lol in het zand! Wel een nadeel, want het zand zit nadien echt overal! Dit werd dan ook afgespoeld in de zee bij Vivonne Bay! Vanaf hier zijn we naar onze accommodatie gegaan voor de 2e nacht, Flinders Chase farm stay. Dit keer met een warme douche en een warm bed, hoewel de meesten van ons een 2e nacht in een swag ook wel zag zitten.

De 3e en laatste dag zijn we begonnen met een wandeling door Flinders Chase national park. Een wandeling langs de Rocky River wat uit kwam op Snake Lagoon. Wat een mooi plaatje! Helaas konden we hier niet lang van genieten want we werden gewaarschuwd dat er een rugzak uit onze auto was gevallen. Wat bleek, tijdens de rit naar het park is de achterdeur opengewaaid en zijn in totaal 3 rugzakken uit de auto gevallen. Niemand heeft hier iets van gemerkt tijdens de rit. Gelukkig zijn de Australiërs zeer vriendelijk en was er iemand die de rugzakken voor ons had opgepakt een meegenomen naar de ingang van het park. Het enige wat is verdwenen, een slaapzak en 1 slipper.

Na het national park zijn we doorgereden naar de Remarkable Rocks, een rotsformatie die door erosie een aparte vorm hebben gekregen wat reden geeft voor het maken van mooie foto’s. Daarna nog naar Admirals Arch om de nieuw Zeelandse fur seal te bekijken. Doordat ze ons waren vergeten te boeken voor de terugreis met de ferry ‘s in de middag, konden we uiteindelijk pas ‘s avonds terug. Dit gaf ons tijd om nog koala’s te spotten bij Hanson Bay. En ook hier werden we getrakteerd, op zo’n 2 meter afstand een moeder koala met haar baby die samen eucalyptus aan het eten waren. Wederom heel bijzonder zeker ook omdat koala’s gemiddeld maar 1 uur per dag wakker zijn.

En toen terug met de boot :s! Wat hebben wij het tof gehad! Nieuwe mensen leren kennen, met een aantal hebben we 3 januari een kleine reünie in Sydney, en kennis mogen maken met een heel mooi deel van Australië!

En nu zijn we weer op weg, dit keer naar Melbourne waar we dinsdag willen aankomen. We gaan via Grampians national park en de Great Ocean Road, eens zien wat dit ons gaat brengen!